Fotuda planeta !
« La paura bèstia bavava. D'unas longas pendoladas de flèuma li rajavan per las comissuras dels pòts. Baissava lo cap, çò que daissava pensar qu'el tanben, ne podiá pas mai. »
Aprèp Qualques nòvas d'Albigés e Los uòus, l'autor nos porgís aquí una garba tota fresca de novèlas. Pr'aquò sortidas de son imaginacion fantasierosa e imprevisibla, carrejan un rèiregost de realitat.
Las novèlas de Sèrgi Viaule nos contan cossí d'actes banals de la vida vidanta porgisson, a còps, situacions subrenaturalas que pòdon virar en vertadièras cachavièlhas. L'autor gaubeja la derision pimentada d'una brava dòsi d'excentricitat. Lo tot, coma de costuma ençò d'el, es impregnat d'autenticitat. Dins sa pròsa escrita ambe una lenga rica e personala, l'autor desbremba pas qu'es poèta a temps destorbe. Sa musa apareis dins mai d'un tèxte. Lo tot sus una « fotuda planeta ».
A tots n° 199
